Darunky

Pol Parker prominyav svoyu uzhe kolyshnyu druzhynu Veroniku na bahatu molodu frantsuzhenku. Vin tak vyrishyv. I tsey krok, zdayet′sya, zminyv ne til′ky yoho vlasne zhyttya… Pislya tryvaloyi vazhkoyi chvoroby, vin zibrav bilya svoho lizhka vsyu svoyu sim’yu, aby rozpovisty pro ostannyu volyu i skazaty vazhlyvi slova svoyim dityam. Kozhnomu z nych – usim tr′om don′kam i yedynomu synu – vin pryhotuvav osoblyvi darunky, yaki u maybutn′omu povynni dopomohty yim dosyahty vlasnoho schastya. Pol choche vypravdaty sebe, svoyi pomylky, tomu vin zaraz schedryy na bahati podarunky, yaki dity otrymayut′ u spadok. Ale naybil′shyy syurpryz vin pryhotuvav dlya svoyeyi kolyshn′oyi druzhyny Veroniky. TSe – darunok z mynuloho, yakyy dokorinno zminyt′ yiyi maybutnye…