Aptekarka

Cya lіkarnyana palata — її spovіdal′nya. Vona tak dovgo navazhuvalasya na te, shhob rozpovіsti svoyu іstorіyu. Її zvut′ Gella. Vona aptekarka. U ditinstvі їj dali prіzvis′ko «vbivcya». Milo, chi ne tak? Dіvchina mrіyala pro serjoznі stosunki ta zhittya yak u vsіch. Ale dolya zvela її z gul′vіsoyu Levіnom. CHi kochav vіn її? CHtozna. Zradzhuvav? Tak. Bo єdine, shho jomu v nіj podobalasya, — plyashechka z otrutoyu, yaku Gella trimala v shafі. Plyashechka, shho mogla dati їm use: vlasnij budinok, dorogі avtіvki, rozkіshne zhittya. Za yake zaplatit′ chtos′ іnshij. Vlasnim zhittyam.Vazhko bude tіl′ki pershogo razu. A potіm — use, yak za receptom z apteki. Bez kayattya, sumnіvіv ta dokorіv sumlіnnya. Golovne — ne pomilitisya z dozuvannyam. Ti zh zavzhdi bula choroshoyu aptekarkoyu, Gello? Ti nіkoli ne pomilyalasya…