Vil′nyy u poloni

Istoryk, relihiyeznavets′, filosof suchasnosti, naukovets′, poet, ukrayinets′ z velykym sertsem, lyudyna z entsyklopedychnymy znannyamy ta hlybynnoyu mudristyu — takym my pam’yatayemo Ihorya Kozlovs′koho. Z n′oho znuschalysya u poloni tak zvanoyi «DNR», de vin probuv blyz′ko dvoch rokiv, ta navit′ v uv’yaznenni zumiv zberehty hidnist′ i vnutrishnyu volyu. Dlya n′oho same tsya vnutrishnya usvidomlena svoboda — tse i vybir, i radist′, i sposib borot′by, a navchaty inshych buty vil′nymy stalo yoho misiyeyu. Ihorya Kozlovs′koho zavzhdy chotilosya sluchaty, schob nadychatysya, zminyuvatysya, vchytysya lyubyty. TSya knyzhka ne ye monolohom, skladenym z riznych interv’yu, a navpaky — tse dialoh z chytachem, zhyva rozmova z kozhnym. A sche — nahoda pohovoryty pro vazhlyve, podumaty, pomovchaty, znayty vidpovidi na vlasni pytannya y nasnazhytysya mudrym slovom Ihorya Kozlovs′koho.