Syl′ne imya Nadiya

«Knyhu pysaty nikoly v zhytti ne chotila! CHoch meni y chasto hovoryly: pro tvoye zhyttya knyhu treba pysaty! YA zh dumayu, scho bahato zhyttiv ye tsikavishych za moye. Al′o v tyurmi vid bezdillya duriyesh! I meni advokat Illya poradyv pysaty. Pysala ya yiyi, koly holoduvala i pochala pysaty pro holod vsyu pravdu, schob ne vyhaduvaly vsyakych durnyts′ pro mene poza gratamy. Napysala vse shvydko, za chotyry dni knyha bula hotova i znovu robyty nichoho. Illya vmovyv pysaty dali. Todi ya vyrishyla napysaty pravdu pro vsi mify, yaki pro mene sklalysya vprodovzh moho zhyttya, i chasto ye perebil′shenymy abo brechlyvymy i pro ti, yaka ya ye lyudyna. Pysala pohlyad na vse kriz′ pryzmu svoyich ochey i pohlyad na sobi svoyimy ochyma. Tomu tse til′ky moya dumka i moya pravda. Kozhen maye pravo na svoyu dumku pro mene, i yak pro lyudynu v tomu chysli. Vsyu knyhu napysala des′ tyzhnyu za try. Dovelosya zhadaty vse svoye zhyttya, a scho ne zhadalosya, znachyt′, ne tak tse vazhlyvo bulo. U knyzi vidpovila na vsi zapytannya i durni tezh, schob raz prochytaly i bil′she ne bulo!» Nadiya Savchenko