Ivan Bahryanyy

ZHyttyevyy shlyach Ivana Bahryanoho (1906—1963; spravzhnye prizvysche — Lozov’yahin), laureata SHevchenkivs′koyi premiyi 1992 roku, buv spovnenyy sprotyvu vs′omu fal′shyvomu y obludnomu v radyans′kiy diysnosti. Myttsya bulo uv’yazneno, zaslano do Dalekoho Schodu. I vsyudy — v kamerach, taborach, a potim v emihratsiyi  — tsey talanovytyy ukrayins′kyy pys′mennyk, poet, publitsyst, polityk zaznav bezlich ts′kuvan′ lyshe cherez te, scho usim sertsem lyubyv svoyu Vitchyznu. «Natsionalist», «antysovyetchyk», «ura-patriot» — cherez taki ta podibni politychni shtampy pys′mennyka i nyni nalezhnym chynom ne potsinovano yak myslytelya svitovoho masshtabu, romany yakoho porushuyut′ nyzku «vichnych tem» — zhyttya i smerti, tvorennya y ruynatsiyi, virnosti y zrady, svobody y rabstva, kochannya, bozhevillya, heroyizmu, viry.