Hemingvey nichoho ne znaye

TSya knyha korotkoyi prozy — svidchennya soldata pro dosvid velykoyi viyny. Vira na fronti, braterstvo mizh viys′kovymy, strach i nadiya, smert′ i Lyubov. Avtor proprats′ovuye vlasni travmatychni spohady, ale tekst mozhe staty psychoterapiyeyu ne lyshe dlya n′oho, a y dlya chytachiv. Avtor hovoryt′ pro sebe, perepovidaye real′nist′ ta sny, ale peredovsim fiksuye zhyttya na mezhi. Rozpovidaye pro lyudey velykoyi Lyubovi, na yakych vse y trymayet′sya. Tut obʼyavlyayet′sya Hospod′ Okopnyy, pochynayet′sya Naynovishyy Zavit, staye oporoyu ukrayins′ka kul′tura v ryukzaku, a vyznani metry voyennoyi literatury ne vytrymuyut′ vyprobuvannya real′nistyu. YIm pro nas, ukrayintsiv, nichoho ne vidomo. Pro sebe mozhemo hovoryty til′ky my, bo na Schidnomu fronti vse zminylos′. I Artur Dron′ hovoryt′ pro tse vidverto i pryamo. YAk hovoryat′ ti, yaki buly na mezhi. I povernulysya.