Vychid zazvychay z inshoho boku

Prosto nyzka nibyto okremych istoriy – podorozhnich, pyyats′kych, trahikomichnych, erotychnych, chymernych, realistychnych, duzhe riznych... scho splitayut′sya v zachoplyvyy, a podekudy y zhaskyy, labirynt avtors′kych rozdumiv pro lyuds′ku samotnist′. Stan ochikuvannya zmin, poshuk vychodu z odnomanitnosti povsyakdennoho isnuvannya. Vidchuttya, scho tak chy inakshe naviduyut′ kozhnoho z nas, nevazhlyvo, de my, z kym my, i yak my. Mriyi, yaki, vtilyuyuchys′ v zhyttya, ne prynosyat′ ochikuvanoyi nasolody, stayut′ rutynoyu, stvoryuyut′ vnutrishnyu porozhnechu, schoraz hlybshu. YAk i bil′shist′ lyudey, efektyvno borotysya z samym soboyu naskriznyy heroy tsych istoriy ne maye snahy. Vazhko pryznatys′ sobi, scho ves′ chas ty buv nepravyy, ves′ chas pomylyavsya, shukav vychid z chybnoho boku i vse treba pochynaty spochatku. I nemaye niyakoyi harantiyi, scho ts′oho razu v tebe vse vyyde. SHvydshe navpaky. Vychid... - povist′ pro te, scho my ne znayemo, scho robyt′ nas naspravdi schaslyvymy, a diznayemosya bez choho nam zle, lyshe koly yoho vtratymo. CHasto te, scho robyt′ nas schaslyvymy i te, scho robyt′ nas neschasnymy – odne y te zh. Povist′ pro poshuky vychodu z samotnosti.