CHotily dopomohty, a vyyshlo, yak zavzhdy... Ne peredav by ar­chistratyh Mychayil kozakam sviy styah, mozhe, y Satana ne poslav by na zemlyu chorta Bosorkuna, schob relikviyu tu zdobuty. Ale ne tak lehko u zaporozhtsiv vidibraty te, scho yim samym treba. Otozh taka veremiya zatiyalasya, scho vzhe y ne zrozumity, chto za kym zhenet′sya i vid koho tikaye. I z kozhnym dnem ta vervytsya lyshe bil′shaye. Molodyy kozak-charakternyk, charivnyk-nedouchka, pereverten′ z tayemnoho rozshuku Ivana IV, tatars′ka shamanka... Nu, i zvychayno zh, chort Bosorkun... Komu poschastyt′, chto pershym znayde Tymofiya Kunytsyu i shtandart archistratyha, yakscho staryy kozak nache kriz′ zemlyu provalyvsya? Pro vse tse ta sche bahato inshoho chytachi diznayut′sya z druhoyi knyzhky tsyklu «Trychi ne vmyraty» «Narechena».