Description
Nastav chas zakensylyty knyzhkovu bloherku Knyzhky zavzhdy buly yiyi prychystkom. Ale teper, koly koronavirus vidrizav Nadyu Knyzhyts′ku vid svitu, a ulyublenyy bloh stav tyaharem, navit′ vony ne ryatuyut′ vid samotnosti. Ta vse zminyuyet′sya, koly yiy do ruk potraplyaye zahadkova knyzhka – istoriya vid nevidomoho avtora, scho detal′no opysuye yiyi osobyste zhyttya. Spershu tse vyhlyadaye yak zlyy zhart, ale z kozhnoyu storinkoyu vidchuttya strachu posylyuyet′sya: tsey avtor znaye te, choho ne mih znaty nichto? Pohrozy zmushuyut′ divchynu povernutysya v Sokolyany – ridne mistechko zi starymy simeynymy dramamy, bayduzhymy kolyshnimy druzyamy y bezlichchyu tayemnyts′. CHto zh nadislav yiy tsyu knyhu? CHomu cherez stil′ky rokiv znovu vidkryvayut′sya stari rany i chy zmozhe Nadya pohlyanuty pravdi u vichi? CHym blyzhche do rozhadky, tym bil′shoyu staye zahroza, scho navysaye nad yiyi zhyttyam… CHomu varto prochytaty knyzhku «Tam, de zhyvut′ knyzhky»? CHymerne mistechko, zahadkova knyzhka i temni sekrety, yaki maye rozhadaty knyzhkova bloherka. Absolyutno vyhadana istoriya, scho zaproshuye zalashtunky absolyutno real′noho knyzhkovoho bloherstva. Novyy zachoplyvyy roman vid avtora «Mayaka», scho stav top-prodazhem KSD na Knyzhkovomu Arsenali (2024). Syuzhet knyzhky narodyvsya iz zhartu v knyzhkovomu chati kanalu «Zapekla knyhozherka»: tak odyn komentar pereris u povnotsinnu istoriyu. Pro avtora Vitaliy Dulenko — suchasnyy ukrayins′kyy pys′mennyk, yakyy pyshe v zhanrach mistychnoho tryleru y zhachiv. Yoho roman «Mayak» stav top-prodazhem KSD na Knyzhkovomu Arsenali (2024). Uchasnyk antolohiyi suchasnoyi prozy «Perestupy» vid Litosvity. Korotkyy spysok Mizhnarodnoyi literaturnoyi premiyi imeni Vasylya Portyaka (2022); peremozhets′ konkursu «SCHo vidbuvayet′sya v temryavi» vid FanArk (2021), «Neopalyma kupyna» (2023), «CHas zvira» vid Babaya (2024). Vitaliy zhyve v Kyyevi razom iz druzhynoyu i kishkoyu y poyednuye robotu dyzaynera v IT ta volonterstvo iz pys′mennytstvom. TSytaty YAkby Nadya opynylasya na bezlyudnomu ostrovi, ale mala scho pochytaty, vona b vyzhyla, chay i z minimumom yizhi. Zalyshte yiyi tam bez zhodnoyi knyzhky, navit′ pohanen′koyi, navit′ yakoyis′ “Pomsty Slipoho 3: Povernennya bandyts′kych musoriv”, — i vona skonala b na druhyy den′. Koly tobi dvadtsyat′, to zdayet′sya, scho v tebe povno chasu dlya toho, schob shukaty sebe y probuvaty rizni profesiyi. Pislya trydtsyaty ochoplyuye panichnyy zhach, scho chas shaleno mchyt′ vpered i ty nichoho ne vstyhla, a povynna b maty kar’yeru, kvartyru, mashynu, y ne zabudemo pro cholovika ta ditey. V yakyys′ moment Nadi zdalosya, scho vona vzhe prohrala. Nache vona na myt′ zaplyuschyla ochi y, koly rozplyuschyla, opynylasya chtozna-de vid mistsya, koly vse bulo dobre. Nadya pidiyshla do svoho pid’yizdu ta zvernula uvahu na schyt z ob’yavamy. “Robota dlya aktyvnych pensioneriv”. “Tverezyy santechnik”. Neochikuvano dlya Nadi, z oholoshennya na neyi dyvyvsya Henri Kavill u keps′ko pryfotoshoplenomu syn′omu kombinezoni. “Kuplyu knyhy”. Vona podumky dodala sche odnu ob’yavu vid sebe. “Kupuyu knyhy, ne mozhu zupynytysya. Dopomozhit′”. Mozok pratsyuvav dali. “Narkoloh na domu. Vyvodzhu z zapiynoho chytuna, likuyu knyhozalezhnych”. “Vid Manna do narkomana — odyn rozdil”. Nadya posmichnulasya. Nadya podumala, scho v dechomu zhyttya praschuriv bulo kraschym: vyyshov do richky, a tam rusalky, v lisi — mavky, a v boloti poterchata pustuyut′. Svit buv tak samo nebezpechnym i skladnym, yak i zaraz, ale todi v n′omu buly zachoplyvi istoriyi z tsikavymy personazhamy, a ty v nych buv fenteziynym heroyem, yakyy borovsya z chudovys′kamy. A zaraz scho? Kredyty ta ponadnormova robota. Nadya prynesla z vital′ni noutbuk ta vvimknula seriyu “Druziv” anhliys′koyu. TSe buv yiyi sposib povernuty myr dushi y pidtrymuvaty znannya zhyvoyi movy. Vona znov piymala sebe na tomu, scho chas, zobrazhenyy u seriali, zdavavsya yiy nabahato pryvablyvishym za suchasnist′. Ne bulo todi sotsmerezh ta smartfoniv, internet i toy sche ne buv takym vsyudysuschym. Nadya rozumila, scho to lyshe ilyuziyi, a prote ne mohla vidkaraskatysya vid dumky, scho todi lyudy menshe boyalysya y buly niby doroslishymy. YAkby yiyi poprosyly opysaty suchasnyy svit, vona b skazala: “Vsi boyat′sya y nichoho ne rozumiyut′, ale vsilyako vdayut′, scho tse ne tak”. Vidhuk «TSya istoriya, scho na pochatku zdayet′sya lehkoyu ta neseryoznoyu, zatyahne vas tak shvydko, scho vy y nezchuyetes′, yak pochnete tryvozhno ozyratysya. Avtor nastil′ky dobre propysuye personazhiv, scho deyakych iz nych chochet′sya obiynyaty ta zachystyty, a inshych — lyuto nenavydity. Led′ ne v kozhnomu z nych mozhna lehko vpiznaty sebe, chy svoyich znayomych. Ta nikoly ne znayesh, chto slidkuye za toboyu, dopoky ne stane zapizno...», — Kateryna Kolesnyk, pys′mennytsya, bukbloherka, telegram: «Pohovorymo pro knyzhky?»
