Sto rokiv Lenni ta Marho

Simnadtsyatyrichna Lenni maye nevylikovnu chvorobu. U divchyny obmal′ chasu, tak samo yak i u visimdesyatytryrichnoyi Margo. Odnoho razu tsi patsiyentky zustrichayut′sya v likarni, i mizh nymy myttyevo vynykaye zv’yazok:pidsumovuyuchy sviy vik, vony vyyavlyayut′, scho na dvoch prozhyly sto rokiv._x005F_x000D_ CHudozhn′o obdarovana Margo zminyuye pohlyad Lenni na svit, i podruhy vyrishuyut′: ne vazhlyvo, skil′ky chasu yim lyshylo zhyttya, — vony ne_x005F_x000D_ zhayut′ ani sekundy. ZHinky namalyuyut′ sto kartyn, u yakych vidobrazyat′ svoye «stolittya» z istoriyamy kochannya ta vtrat, muzhnosti y dobroty, z oblychchyamy vsich, koho vony zustrily ta ne vstyhly zustrity. Ale koly ostannya kartyna bude namal′ovana, chy oznachatyme tse kinets′? Dlya_x005F_x000D_ pam’yati pro zhyttya Lenni ta Margo tse lyshe pochatok…