Spadkoyemytsya vohnyu

Selena Sardotin postaye z popelu, schob syayaty yaskravishe, nizh ranishe. Selena perezhyla smertel′ni zmahannya, vtratu nayblyzhchych i rozbyte sertse, ale vtrymalasya na rivnych. Utim vona dali platyt′ za tse dorohu tsinu y ts′oho razu vyrushaye do novych zemel′, schob vich-na-vich styknutysya tam iz naytemnishoyu pravdoyu… Pravdoyu pro svoyu spadschynu, yaka mozhe nazav zhdy zminyty yiyi zhyttya — i maybutnye. Tym chasom na obriyi vzhe z’yavlyayut′sya zhorstoki ta zhachlyvi syly, yaki prahnut′ bezmezhnoho volodaryuvannya. CHy ne zabrakne Seleni snahy ne lyshe borotysya zi svoyimy vnutrishnimy demo namy, a y protystoyaty zlu, yake os′-os′ vyrvet′sya nazovni?