SAMOTNI VITRY: roman

Nespodivano dlya sebe Maksym zachotiv yiyi smerti. Takozvalasya v n′omu yoho ponivechena lyubov. Dovho i skladno yshov do ts′oho. Z dytynstva pochuvavsya autsayderom. Rozumiv, scho yomu — chlopchyni zrobitnychoho baraka — nichoho normal′noho ne svityt′. I navit′ druzhba z nadzvychayno tolerantnym Myshkom Zvyahintsevym pidsylyuvala tsi vidchuttya. Za spynoyu Myshka — nadiyna sim’ya. I sam vin — choch kartyny malyuy: divchata zryvayut′ na n′omu ochi. A sche — zibranyy, korektnyy, blahorodnyy. I treba zh bulo vzhe studentom tak nestyamno zakochatysya v divchynu, z yakoyu v Myshka — lyubov. ZHyty z nymy v yoho stolychniy kvartyri. Potayky yim zazdryty i pidkradatysya do yichn′oyi lyubovi, spodivayuchys′ na sviy shans. Use inshe dobre skladalosya v Maksyma. Stav l′otchykom, yak i mriyav. Zdobuv status, blaha, mav uvahu zhinok i ne hrebuvav nichym. Ne vystachalo til′ky nedosyazhnoyi dlya n′oho Maryny Rayduhy.