Same chas znovu zapalyty zirky

Koly v tebe stil′ky borhiv, scho, zdayet′sya, z nych nemozhlyvo vyplutatysya, koly tvoye blahen′ke rodynne sudno z dvoma don′kamy na bortu ne lyshe pidtikaye, a prosto tone — same chas yichaty dyvytysya na pivnichne syayvo. Anna — davno rozluchena, zaklopotana i vtomlena vid zhyttya ofitsiantka — vyrishuye, scho tse naykrasche rishennya u moment naybil′shoyi zhyttyevoyi skruty. Try zhinky vyrushayut′ u tryvalu podorozh, scho zminyla yich usich. I vony dolayut′ shlyach vid tsilkovytoho nerozuminnya y vidchuzhenosti  do spravzhn′oyi blyz′kosti.