Posluchach. Kn.1 : roman

Pislya Velykoyi viyny svit zminyvsya. Na schid vid hir, scho kolys′ nazyvalysya Ural′s′kymy, — mertva pustka. Na zachid — utsilila YEvropa. A na samomu kordoni zhyve malen′kyy narod maystriv ta vynachidnykiv, scho znayshly y opanuvaly sklyanit — dyvovyzhnyy mineral, yakyy podaruvav us′omu lyudstvu novu nadiyu, i til′ky svoyim pershovidkryvacham — hirku dolyu nevil′nykiv. Dyvytysya na prekrasni mista, yaki bil′she ne nalezhat′ svoyim tvortsyam, bachyty pohrebal′ni dymy zi svoyich heto y pokirno schylyaty holovu pid rabs′kym vualem, doky reshta svitu korystayet′sya pratseyu tvoho narodu. Taka dolya sklyanarky Ilan. Ne maty prav ni na scho. Navit′ buty divchynkoyu. Taka dolya sklyanarky... sklyanarya Ilana. Maty dar. Podorozhuvaty z vrodlyvymy, mohutnimy ta shlyachetnymy voyinamy-mechnykamy, monstrobortsyamy, ale vodnochas — z okupantamy y vorohamy. Ity vid hlybokoyi nenavysti do hlybokoho spivchuttya y spiznaty, scho neytralitet — ne seredyna pomizh nymy, a naytyazhchyy hrich. Taka dolya sklyanarky Ilan.