Poslednej glavy ne budet

«CHestno skazhu, chto sobytiya i geroi etoj knig nachodyatsya sovsem daleko ot togo, chem zhivu segodnya ya. Eto sovsem drugaya zhizn′. No i ona kogo-to volnuet, a mozhet, dazhe i bol′she, chem to, chem zhivu ya. K sozhaleniyu… CHto v takoj situacii, na moj vzglyad, osobo vazhno? CHtoby pisatel′ umel pisat′ voobshhe i znal o tom, pro chto pishet. Polina Elizarova udivila menya tem, chto znaet i umeet i to, i drugoe». Zachar Prilepin.