Pomizh zlodiyiv

Feybl nikoly ne zabude, yak maty zahynula pid chas nevblahannoyi buri, yak tato kynuv yiyi samu na ostrovi vyzhyvaty pomizh zlodiyiv ta bezdushnych dobuvachiv dorohotsinnoho kaminnya. Kolys′ malen′ka nalyakana divchynka, teper horda y syl′na don′ka morya, yaka navchylasya nikomu ne doviryaty y zavzhdy pokladatysya til′ky na sebe, vona ne maye kudy vertatysya, prote yedyne, scho ruchaye neyu, — zhaha vybratysya z ts′oho klaptyka sushi, znayty bat′ka y zabraty nalezhne. Divchyna zvertayet′sya po dopomohu do molodoho torhovtsya na im’ya Vest. Vona ne zdohaduyet′sya, kym stav yiyi bat′ko, ta y Vest zovsim ne toy, kym vydayet′sya. Ale inshoho shlyachu nemaye: razom yim dovedet′sya perezhyty bil′she, nizh pidstupni shtormy ta pomsty pokyd′kiv. Zvisno, yakscho vony obydva chochut′ vyzhyty v tsiy pryhodi.