Oykumena. Kosmichna symfoniya. Knyha druha. Lyalechka

CHto vin, Lyuchano Borhotta na prizvys′ko Tartal′ya, lyudyna z vazhkoyu doleyu? YUnyy vyrobnyk marionetok, zrilyy mayster kontaktnoyi impersonatsiyi, scho ob’yizdyv z hastrolyamy piv Halaktyky. Molodshyy ekzekutor v’yaznytsi Mey-Hile, dyrektor teatru «Vertep», rab-veslyar u chodovomu vidsiku halery pompilians′koho hard-lehatu. I os′ — hladiator-semylibertus, symbiont kosmichnoyi fluktuatsiyi, pidhlyadach, dlya yakoho nemaye tayemnyts′, predmet interesu spetslaboratoriy, zaruchnyk terorystiv, hoduval′nyk blakytnookoho idiota, vbyvtsya telepata-naymantsya, vil′nyy i zahnanyy u kut obstavynamy. SCHo dali? Zirky ne pospishayut′ vidpovisty. «Oykumena» H. L. Oldi — masshtabne polotno, do yakoho avtory hotuvalysya bahato rokiv, kosmichna symfoniya, de doli lyudey predstavleni u vselens′komu masshtabi.