Marik: zbirka prozy

TSi teksty – dovhe y bolisne vidlunnya ostann′oho desyatyrichchya zhyttya nashoyi krayiny ta dzvin, u yakyy b’ye v nabat s′ohodnishnya Velyka viyna. Vony talanovyti y strashni. Ale ne strashnishi za tysyachi fotohrafiy zahyblych heroyiv i zhertv na vulytsyach mayzhe kozhnoho naselenoho punktu Ukrayiny – vid pivdnya do pivnochi, vid schodu do zachidnych kordoniv. Vony mozhut′ travmuvaty. Ale ne hlybshe, nizh zhachittya polonu, vorozhi kativni ta masovi bezimenni pochovannya tsyvil′nych, zahyblych vid obstriliv, tortur i holodu v ponivechenych rashystamy ukrayins′kych mistach i selach. Vony hirki. Ale ne hirkishi, nizh ti liky, yaki konche potribno pryymaty, schob raz i nazavzhdy vylikuvatysya vid tyazhkoyi chvoroby, yaka zahrozhuye smertyu kozhnomu z nas. «Marik» – tse spravzhnye oblychchya viyny, do yakoyi ne mozhna povertatysya spynoyu, aby ne staty yiyi zhertvoyu.