Marevo

Ranishe Slavko shukav rodynni tayemnytsi lyshe v archivach. Ta teper vse zminylosya. Yoho dopomohy potrebuye kolyshniy odnoklasnyk: yakas′ chortivnya koyit′sya v yoho rodynnomu mayetku, vidbudovanomu na starovynnych ruyinach. Tescha shukaye rodovi skarby, za kuchovarku pravyt′ sil′s′ka vid′ma, hospodarya naviduye pryvyd, a zhachlyvi kryky nochamy zvodyat′ na nohy ves′ budynok… Bo pid tsym dachom zibralys′ naschadky dvoch zhinok, yaki zahynuly cherez marevo bahatstva. I pryvyd odniyeyi z nych dosi ne zaspokoyivsya. Slavko shukatyme vidhadky, ale zahadok til′ky bil′shatyme. I, zdayet′sya, ne vsim sudylosya dozhyty do rozv’yazky…