Lolita

Lolita… Vona bula dlya n′oho zvablyvym, zhadanym snom. Malen′ka spokusnytsya, antychna nimfa, bezhrishne yanholya. Lolita. Vona bula yoho proklyattyam. Uves′ svit stav suproty, vsi pravyla ta prypysy bulo neschadno porusheno. Vse peretvorylosya na klubok terniv. CHy tse kochannya? CHy tse zlochyn? CHy nichoho ts′oho ne isnuvalo vzahali, okrim nych dvoch? Zarady neyi vin skoyiv chymalo zhachlyvych rechey, oderzhymyy odniyeyu dumkoyu: «Ne vtratyty svoyu Lolitu». Tu samu, scho stala svitlom yoho zhyttya, polumenem yoho tila. Yoho hrich, yoho dusha. Lo. Li. Ta.