Kyyivs′kyy pereverten′

U temryavi botanichnoho sadu schos′ probudzhuyet′sya – raz na stolittya, koly nad mistom schodyt′ chervonyy Misyats′. Vono chodyt′ sered lyudey uden′, yak odyn iz nych, a vnochi povertayet′sya do svoyeyi spravzhn′oyi sutnosti – nevydyme, holodne, nevmyrusche. Oleh – zvychaynyy cholovik, yakyy povernuvsya u ridnyy dim, zustriv starych znayomych i vorohiv, i namahayet′sya borotysya iz vlasnymy strachamy. Ta varto bulo zrobyty krok u temryavu – i yoho zhyttya rozirvalosya na “do” i “pislya”. Te, scho zdavalosya mis′koyu lehendoyu, zdobuvaye tilo, ikla ta intelekt. Krov llyet′sya. Mynule povertayet′sya. Pravda vychodyt′ na poverchnyu – i vyyavlyayet′sya hirshoyu, nizh bud′-yakyy koshmar. Monstr des′ poruch. Mozhlyvo, znachno blyzhche, nizh zdayet′sya. «Kyyivs′kyy pereverten′» – temnyy mis′kyy choror pro provynu, lyut′, transformatsiyu ta tsinu vyboru.