HRA NA VYBUVANNYA

«Uzhe viddavna ya ne sumnivavsya, scho svit navmysne vse robyt′ meni na zlo. Dedali menshe v n′omu zalyshayet′sya potribnoho y ulyublenoho, dedali bil′she staye zayvoho y nesterpnoho. Azh raptom, avtomatychno hlypnuvshy v bik vidsutn′oho kashtana, ya perezhyv schos′ na zrazok epifaniyi. Ni, svit ne zhorstokyy. Navpaky: do kozhnoho, chto z yakoyis′ prychyny pozhyv dovshe, vin vyyavlyaye dyvovyzhne myloserdya. Rik za rokom i krok za krokom svit zminyuyet′sya, zminyuyet′sya – i vreshti peretvoryuyet′sya na mistse, pokydaty yake ne nadto y shkoda».