Esli by u Eleny Lukoninoj sprosili, schastliva li ee sem′ya, ona vryad li smogla by odnoznachno otvetit′ na etot vopros. Schast′e i gore, pechal′ i vesel′e vsegda shli v ee zhizni ruka ob ruku. Elena, kak mogla, oberegala svoich rodnych ot neschastij - mirila, uteshala, pomogala perezhit′ poteri. Eshhe v molodosti ona ponyala: vsegda est′ vybor. ZHizn′ podobna perekrestku, i tol′ko v konce puti stanet ponyatno, po toj li ulice ty poshel.