Doky ne rozkryyet′sya brechnya. Solodka kava - hirki tayemnytsi

Kazhut′, u malen′komu kafe «Funiculi Funicula» mozhna peremistytysya v chasi, yakscho zabazhaty... I same tse bazhannya pryvodyt′ do n′oho chotyr′och riznych lyudey. Zakochanyy cholovik iz fatal′nym diahnozom vyrishuye pomandruvaty v maybutnye, schob pobachyty, yakym stane zhyttya kochanoyi bez n′oho... chy vse zh taky z nym? Staryy detektyv shukaye zmohu povernutysya v mynule — dlya n′oho tse yedynyy shans zrobyty schaslyvoyu svoyu druzhynu. A syn, scho ne zmih poproschatysya z matir’yu na yiyi pochoroni, laden viddaty bud′-scho, aby potrapyty v toy den′, koly vona bula sche zhyvoyu. Tak samo yak i druh zahybloho cholovika, chyyu don′ku vin vychovuvav yak svoyu. I teper u den′ vesillya divchyny vin prahne povernuty chas ta podaruvaty yiy mozhlyvist′ pobachytysya z bat′kom. Ta mandrivky v chasi mozhut′ zruynuvaty zhyttya. Pro tse movchky nahaduye zhinka, yaka nezminno prysutnya v kafe, — kolys′ vona ne zumila povernutysya nazad...