Bez Very, Carya i Otechestva

YA ne chotel peremen! Nikakich! Moya zhizn′ menya bolee chem ustraivala. Svoyo polozhenie ya vygryz u Cud′by, i pritom chestno! Nikakich pap, mam i prochich rodstvennikov v roste moego blagosostoyaniya uchastiya ne prinimalo. Za desyat′ let ya podnyalsya ot stroitelya-nelegala v Ispanii do vladel′ca sobstvennogo stroitel′nogo biznesa, obladatelya investicionnogo portfelya s aziatskimi cennymi bumagami na neskol′ko millionov i grazhdanina Evrosoyuza. Byli den′gi, polozhenie v obshhestve, zheleznoe zdorov′e i vneshnost′ molodogo Dol′fa Lundgrena. A teper′ mne snova trinadcat′, ya dvoryanin starinnogo roda... I na etom choroshie novosti zakanchivayutsya. Kratkaya charakteristika, dannaya mne gimnazicheskim pedelem — chut′ nizhe srednego — nesmotrya na unizitel′nuyu banal′nost′, ochen′ tochna. Otec p′yot i igraet, mat′ sbezhala ot nego i zhivyot otdel′no, syostry — dury s ambiciyami, s den′gami — polnyj shvach! Ach da! Na dvore 1914-j, i v svete priblizhayushhejsya Revolyucii ya uzhe ne uveren, schitat′ li moyo dvoryanstvo bonusom ili problemoj?