Persyky dlya mes′e kyure (knyha 3)

Otrymavshy lysta vid pomerloyi podruhy, Viana znovu zbyrayet′sya v podorozh. TS′oho razu zhinka povertayet′sya v nevelychke frantsuz′ke poselennya, de kolys′ vidkryla svoyu pershu tsukernyu. Tam na Vianu chekayut′ neabyyaki zminy. Po inshyy bik richky oselylysya marokkans′ki musul′many, i teper na vulytsyach mozhna zustrity zhinok u parandzhi ta vdychnuty zapachy riznomanitnych spetsiy. Navproty tserkvy stoyit′ mechet′, a v prymischenni kolyshn′oyi tsukerni roztashovuvalasya musul′mans′ka shkola, yaka neschodavno zhorila. U pidpali zvynuvachuyut′ mistsevoho svyaschennyka - voroha Viany, yakyy kolys′ zmusyv yiyi pokynuty tse mistse. Odnak cholovik klyanet′sya, scho ne vynen i prosyt′ po dopomohu. Pered Vianoyu stoyat′ neprosti zavdannya - znayty spravzhn′oho zlochyntsya i prymyryty predstavnykiv dvoch vir, aby v misti znovu zapanuvaly spokiy ta schastya. Tozh chy zmozhe Viana prycharuvaty mistsevych vyshukanymy desertamy, yakscho same zaraz u musul′man svyaschennyy Ramadan?