Zakarbovano na kistkach. Tayemnytsi, yaki my zalyshayemo pislya sebe

Kistky — movchazni svidky lyuds′koho zhyttya. Kozhna chastyna nashoho tila mozhe rozpovisty istoriyu. Te, scho my yimo, use, scho robymo, zalyshaye slidy — povidomlennya, yaki terplyache chekayut′ misyatsyamy, rokamy i navit′ stolittyamy, doky sudovo-medychnyy antropoloh yich rozshyfruye. Vsesvitn′o vidoma sudova antropolohynya i profesorka S′yu Blek zaproshuye chytachiv u zachoplyvu podorozh lyuds′kym tilom, vid makivky do stop, doslidzhuyuchy kistky holovy, tuluba y kintsivok ta rozpovidayuchy istoriyi lyudey, yakym tsi kistky nalezhaly. «Nam tsikavo, yakoyu bula lyudyna, scho prozhyla tse zhyttya. My chochemo vidnayty zakarbovane na kistkach, schob rozpovisty istoriyi til, a mozhlyvo, navit′ povernuty zahyblym imena».