SCHodennyk ahresiyi

Dvadtsyat′ chetvertoho lyutoho 2022 roku pys′mennyk Andriy Kurkov nichoho ne napysav. I v nastupni kil′ka dniv tezh. Etnichnomu rosiyanynovi, yakyy use svoye zhyttya proviv u Kyyevi, zahrozhuvala taka sama nebezpeka, yak i reshti ukrayintsiv. Bo v yoho svitohlyadi, povedintsi y stavlenni do diysnosti prevalyuye svitohlyad i povedinka ukrayins′kych kozakiv XVI stolittya, koly Ukrayina sche ne bula chastynoyu Rosiys′koyi imperiyi, a svoboda dlya ukrayintsiv bula tsinnishoyu za zoloto. Viyna vyrvala pys′mennyka z ridnoho kyyivs′koho domu y zrobyla odnym z mil′yoniv vnutrishn′o peremischenych osib. Vin vidkryv noutbuk til′ky v Uzhhorodi, schob vidshukaty peredchuttya viyny u tekstach, napysanych za ostanni dva misyatsi. I znayshov bil′she, nizh ochikuvav. Vony, a takozh voyenni notatky y eseyi, staly schodennykom, yakyy rozpovidaye pro yoho osobyste bachennya viyny. Pys′mennyk kazhe, scho tse «ne prosto chronika rosiys′koyi ahresiyi v Ukrayini, a chronika toho, yak nav’yazana Rosiyeyu viyna – i sproba znyschyty nezalezhnu Ukrayinu – pryzvela do zmitsnennya ukrayins′koyi natsional′noyi identychnosti. Viyna dala zmohu svitovi krasche piznaty Ukrayinu i navchyla spryymaty yiyi yak odnu z yevropeys′kych derzhav».