Ehoyistychnyy hen

«Ehoyistychnyy hen» — persha i vodnochas vyznachna knyzhka Richarda Dokinza, scho dosi zalyshayet′sya nayvidomishoyu yoho pratseyu i navit′ cherez 40 rokiv intryhuye ta ne vtrachaye svoyeyi aktual′nosti. «My ye mashynamy dlya vyzhyvannya — samochidnymy robotamy, scho slipo zaprohramovani na zberezhennya ehoyistychnych molekul, vidomych yak heny», — same tak proholoshuye avtor. U chomu zh polyahaye «ehoyistychnist′» heniv? CHomu vchenyy tak bezzhal′no vyslovlyuyet′sya pro lyudey? YAki pohlyady vidstoyuye? Richard Dokinz napolyahaye na tomu, scho same hen, a ne osobyna ye odynytseyu pryrodnoho doboru. Nespodivano, chy ne tak? Ale tse sche ne vse. Al′truyizm avtor poyasnyuye ne pidsvidomym namahannya zberehty vyd, a same ehoyistychnistyu heniv: vony vdayut′sya do nayvyhidnishoyi stratehiyi, schob zalyshyty u vichnosti chastochku sebe. Bil′she toho, Dokinz — toy, chto vpershe vviv ponyattya «mem», scho ye analohom hena v zhyvomu orhanizmi, ale ne na rivni biolohiyi, a na rivni kul′tury. I yakscho my vpevneni, scho til′ky zalyshyvshy potomstvo, prodovzhymo sebe u vichnosti, to Dokinz stverdzhuye, scho tse het′ ne tak: cherez kil′kanadtsyat′ pokolin′ vid nashych heniv i slidu ne bude, a ot memy, stvoreni namy, spravdi isnuvatymut′ vichno.