#Mariupol′ #Nadiya

«TSe misto moho dytynstva, moyeyi lyubovi, moho schastya. YA bachyla yoho riznym, ale nikoly ne dumala, scho pobachu yoho mertvym». Zdavalosya, scho tse nemozhlyvo. Prote misyatsyamy ves′ svit u pryamomu efiri sposterihav, yak rosiys′ka armiya znyschuye Mariupol′. CHolod, holod, strach, zruynovani budynky i blyz′kist′ smerti — use tse stalo real′nistyu meshkantsiv mista pislya pochatku blokady. Sered tych, komu dovelosya perezhyty tsey zhach, bula i avtorka tsiyeyi knyzhky Nadiya Suchorukova. Ne vpasty u vidchay Nadiyi vdalosya lyshe zavdyaky vlasnomu schodennyku. Den′ za dnem vona fiksuvala podiyi u misti, yake povil′no peretvoryuvalosya na popil ta ruyiny. Vidverto i do bolyu emotsiyno, vona pokazuye Mariupol′ ochyma yoho meshkanky. Ale nasampered — demonstruye sylu nadiyi, yaku nemozhlyvo znyschyty navit′ naypotuzhnishymy bombamy.