Derevo lystiv

U knyzhtsi «Derevo lystiv» nas pidsterihaye dyvovyzhnyy svit. Vin plastychnyy, tekuchyy i mayzhe nevlovymyy, yak i sama poeziya, yaku poyasnyty nemozhlyvo, chiba scho sprobuvaty chodyty za avtorkoyu yiyi shlyachamy y dovirytys′ yiy spovna.Poetka chesna iz soboyu ta svoyim uyavnym spivrozmovnykom-adresatom. I chocha kolo tych adresativ chitko okreslene rodynnymy ta druzhnimy zv’yazkamy, a heohrafiya, navpaky, shyryt′sya vid YEvropy do Ameryky, zahal′na tonal′nist′ lystiv iz nasharuvannyam poetychnoho tyn′ku, scho ztsementovuye poetychnu formu movlennyevoyu diyeyu, nalezhyt′ do vnutrishn′oyi diyi sposterezhen′ i vysnovkiv. Diya — u povtorenni, shlyach — u nablyzhenni. SHlyach — vertykal′nyy vid neba do zemli ta navpaky, a horyzontal′nyy — vychid i povernennya do «semyyarusnoho sadu». TSya amplituda poetychnych kolyvan′ i nalezhyt′ do nevlovymych perechodiv ta peretvoren′ yak osnovy poetyky Oksany Lebedivny.