Poza mezhamy bolyu. Syn zemli

Osyp Turyans′kyy (1880–1933) — ukrayins′kyy pys′mennyk, chyya literaturna spadschyna dovhyy chas ne bula vidoma ukrayins′kym chytacham. U nezalezhniy Ukrayini pro zdobutky myttsya zhadaly, tvory drukuyut′sya, i chyslenni prychyl′nyky mozhut′ nasolodzhuvatysya yoho tvorchym talantom. V avtobiohrafichniy povisti «Poza mezhamy bolyu» (1921), yaka prynesla pys′mennykovi svitove vyznannya, avtor porushuye vazhlyvu moral′nu temu, stverdzhuyuchy, scho slid zalyshatysya lyudynoyu navit′ u samych bezzhal′nych umovach, ta vyslovlyuye protest proty zhachlyvoho zlochynu — viyny. Roman «Syn zemli» (1933) — krasyva kazka pro kochannya lisovyka — himnazysta Ivana Kutsenka i mavky — hrafyanky Oleny Vorons′koyi. Molodi lyudy zustrilysya i «pokochalysya, schob zhyty i zhyttya tvoryty», prote trahichna dolya rozporyadylas′ inakshe: zhorstoki y zazdrisni lyudy zanapastyly yich.