Sataniv. Pomsta hory Bochit

«Korona zbyraye na kordoni velyke viys′ko, korol′ vymahaye viddaty yomu Volyn′ i Podillya... CHocha Velykyy knyaz′ Svydryhaylo i spodivayet′sya z korolem yakos′ uladnaty, i peremovyny tut, u Luts′ku, nibyto zaplanovani, ale ya sobi myslyu, scho viyny ne unyknuty...» Boyaryn Vasyl′ Kruk prodovzhuye zachyschaty Sataniv u dribnych sutychkach, ale Podillya znovu ochoplyuye velyka viyna, cherez 20 rokiv opislya Hryunval′ds′koyi bytvy i zmovy proty Velykoho knyazya Lytovs′koho. Vasylyu dovedet′sya peredaty upravlinnya mistom starshomu synu, a samomu zanurytys′ u vyr intryh, zrad, voyennych kampaniy, obloh, tayemnych soyuziv ta zapizniloho kochannya. Zahadkova volyns′ka knyahynya, naymani vbyvtsi, davniy voroh i novi soyuznyky... Kruk teper maye vyznachyty, komu z nych mozhna doviryaty, a vid koho chekaty pidstupu.