Mis′ki istoriyi

Anatoliy Dimarov (1922–2014) napysav «Mis′ki istoriyi» u roky svoyeyi tvorchoyi zrilosti. Prote ne til′ky dosvidchenist′ avtora spryyala tomu, scho  vony posily nezaperechne mistse sered znakovych tvoriv yoho chymalen′koho dorobku y nabuly populyarnosti v chytachiv. U chasy nesvobody y «hromu peremoh» sotsrealizmu tsi opovidi pryvertaly uvahu nasampered nezvychnoyu tematykoyu – rodynni stosunky, strazhdannya y radoschi heroyiv. Ne nadumani, ne shtuchni. Adzhe, za slovamy pys′mennyka, vin v archivy ne chodyv, ochevydtsiv ne shukav. Te, scho zvorushuvalo v zhytti, te y opysuvav. I robyv tse zavzhdy z neabyyakoyu maysternistyu, bo volodiv osoblyvym darom bachyty dushu lyudyny, rozumity tych, chto zhyv nepomitno dlya inshych, nache skradayuchys′ i vodnochas perezhyvayuchy znachni potryasinnya, poterpayuchy vid nespravedlyvosti, schyro radiyuchy nespodivanym podarunkam doli. TSi neprosti istoriyi sponukayut′ do rozdumiv: avtor, zazvychay psycholohichno tonko zmalyuvavshy sytuatsiyu, usuvayet′sya vid otsinyuval′nych sudzhen′.