Koleso chasu

Kolys′ shamany drevn′oyi Meksyky viryly, scho prostir i chas — tse yedyne tsile. CHas vony uyavlyaly yak neskinchennyy tunel′ iz dzerkal′nymy boroznamy. Peresichna lyudyna potyahom zhyttya mozhe spohlyadaty til′ky odnu taku boroznu, potraplyayuchy u svoyeridnu pastku, i lysh obranym do snahy dyvytysya na bud′-yaku z nych i obertaty te, scho zvet′sya kolesom chasu.Mudrist′, pronesena kriz′ viky y zibrana na storinkach tsiyeyi knyzhky, vidchynyaye dveri u mahichnyy svit Karlosa Kastanedy. Rozdumy pys′mennyka pro lyuds′ke zhyttya ta pryznachennya, svobodu, harmoniyu i samopiznannya, poshuk istyny y vlasnoho shlyachu — zapovitni klyuchi, zdatni dopomohty nam staty volodaryamy svoho chasu ta vlasnoyi doli. TSytaty y aforyzmy nemovby namotuyut′sya na chymernu spiral′. Spiral′, yaku drevni shamany nazyvaly kolesom chasu…