Description
ashkent, chetvertyj megapolis SSSR i krupnejshij gorod sovetskoj Srednej Azii, predraspolagal k stroitel′stvu raznoobraznych i masshtabnych modernistskich kompleksov.
Odnako ne v men′shej mere, chem razmery goroda, k etomu veli politicheskie resheniya. Po zamyslu soyuznych vlastej, podderzhannomu respublikanskoj elitoj, Tashkentu predstoyalo stat′ «stolicej Sovetskogo Vostoka», kotoraya sluzhila by privlekatel′noj vitrinoj socializma v glazach predstavitelej stran Dvizheniya neprisoedineniya. Eto obuslovilo trebovaniya k architekture goroda, kotorye ne pred′′yavlyalis′ ni odnomu drugomu gorodu SSSR: s odnoj storony, stolica Uzbekistana dolzhna byla sochranit′ yuzhnye ili, v vospriyatii pozdnich sovetskich pokolenij, «vostochnye» cherty, a s drugoj — obladat′ dinamichnym i sovremennym oblikom na fone drevnich stolic Srednej Azii, v osobennosti Samarkanda, Buchary, CHivy i Kokanda.
Sleduya etim imperativam, tashkentskie gradostroiteli zadumali vozdvignut′ novuyu modernistskuyu stolicu ne ryadom s centrom goroda s tysyacheletnej istoriej, a na ego meste. Takoj zamysel predopredelil urbanisticheskie resheniya, a takzhe tipologiyu i charakter naibolee vazhnych zdanij Tashkenta 1960–1980-ch godov. Rasskazyvaya o polusotne tashkentskich modernistskich postroek, avtory proslezhivayut obshhuyu evolyuciyu gorodskoj architektury, predstavlyayut ee protagonistov i razlichnye, poroj konfliktnye, kul′turnye konteksty, v kotorych voznikli vpechatlyayushhie sooruzheniya odnoj iz naibolee svoeobraznych stolic modernizma v SSSR.
