Zavoroženyj svit.Po cej bik Čornohory.Po toj bik Čornohory

Im’ja Mychajla Lomac′koho (1886, Ternopil′ščyna — 1968, Nimeččyna) majže nevidome čytac′komu zahalu, joho znajut′ chiba ščo u vuz′komu koli huculoznavciv ta literaturnych krytykiv. A prote cja ljudyna zrobyla pomitnyj vnesok v ukraïns′ku kul′turu. Etnohraf, fol′kloryst, publicyst, kul′turno-hromads′kyj dijač, pedahoh, Mychajlo Lomac′kyj buv zakochanyj u čarivnu pryrodu i narod Hucul′ščyny, zbyrav ta zapysuvav lehendy, prytči, povir’ja; jak aktyvnyj člen tovarystva «Hucul′ščyna» čymalo syl i času viddav doslidžennju ta chudožn′o-dokumental′nomu vidtvorennju mynuvšyny hucul′s′koho kraju, ščo i znajšlo vidobražennja v joho tvorach. Pro knyžku «Zavoroženyj svit», ščo mistyt′ dvi častyny — «Po cej bik Čornohory» (1965, Mjunchen; N′ju-Jork) ta «Po toj bik Čornohory» (1966, Mjunchen), M. Lomac′kyj zachopleno napysav svoho času: «Karpats′ki hory, Hucul′ščyna, huculy, verchovynci... Verchy hir, sjahajučy zir, temni lisy, povni duchiv i tajemnyc′, rvučki potoky j bystri riky, zeleni polonyny j holube nebo nad nymy, — a vse, vse ce ovijane j nadychane nezemnoju krasoju, ščo do sebe manyt′ i prytjahaje — davnynu nahaduje, kazku davnich vikiv rozpovidaje...».