Mystectvo stratehiï

Ponjattja stratehiï vynyklo i tryvalyj čas rozvyvalosja vyključno u vojennij sferi. Stratehamy v antyčni časy nazyvaly polkovodciv, jaki planuvaly kampaniï, vely vojenni diï i vidpovidaly za rezul′tat vijny. Vojenni stratehiï vyvčalysja teoretykamy ta rozrobljalysja praktykamy. Tak tryvalo majže do seredyny XX stolittja, koly ponjattja stratehiï bulo zapozyčene dlja opysu biznes-procesiv ta polityky okremych deržav poza vijs′kovoju sferoju. Cym terminom počaly korystuvatysja dlja poznačennja praktyčno bud′-jakoï povedinky čy dijal′nosti, ščo maje vyznačenu metu. Ihor Hryniv u knyžci «Mystectvo stratehiï» rozkryvaje sekrety uspišnych i pomylkovych stratehij, počynajučy vid davnich vojennych stratehij Ryms′koï imperiï ta dyplomatyčnych ihor Vizantijs′koï imperiï do Napoleonivs′kych kampanij ta svitovych vijn XX stolittja. Avtor takož adaptuvav traktat Sun′-Czy «Mystectvo vijny» dlja tych, chto stvorjuje vlasni stratehiï v polityci: «Vojenna kampanija i vyborča kampanija — ce mystectva, jaki majut′ bahato spil′nych pryjomiv i spil′nu metu — peremohu. Vybory — instrument borot′by za vladu v myrnyj čas». Cja adaptacija spyrajet′sja na vlasnyj dosvid avtora v uspišnomu stratehuvanni polityčnych kampanij protjahom 35 rokiv.