Malen′kyj prync

Tvory vidomoho francuz′koho pys′mennyka, poeta, profesijnoho l′otčyka Antuana de Sent-Ekzjuperi (1900—1944) raz u raz pryvertajut′ uvahu sučasnoho čytača. «Malen′kyj prync» (1943) — najvidomišyj joho tvir — stav pidsumkom žyttjevoho dosvidu pys′mennyka. Cja mudra i ljudjana kazka-prytča prosto i pronyklyvo rozpovidaje pro najvažlyviše — pro družbu i ljubov, pro krasu i neterpymist′ do zla. Čytajučy ïï, počuvaješsja dytynoju i počynaješ dyvytysja na navkolyšnij svit zovsim inšymy očyma. «Usi my rodom z dytynstva», — nahaduje Sent-Ekzjuperi, znajomljačy čytačiv z Malen′kym pryncom — najzahadkovišym i najzvorušlyvišym herojem svitovoï literatury.