JA - bezodnja

Nichto ne znaje joho imeni. Nichto ne zachodyt′ do n′oho v hosti. Samotnij, ale vdovolenyj cijeju samotnistju Zbyrač smittja ne potrebuje kompaniï. ŠČoranku vin prybyraje smittja, jake zi svoïch domivok vykydajut′ ljudy. Diznajet′sja ïchni istoriï z ïchn′oho smittja. Adže vono, na vidminu vid ljudej, nikoly ne breše. Zbyrač smittja dumaje, ščo vin nevydymka. Ta nevdovzi v joho žytti z’javyt′sja zmučena trynadcjatyrična divčynka z buzkovym čubom. Vona zazyrne v temni hlybyny duši Zbyrača smittja. I pobačyt′: poljuval′nycja na much — žinka, jaka rokamy rjatuje inšych žinok vid nasyl′stva, — vže šukaje joho.