Borches, nepysanyj

U nas je bahato prahnen′, sered nych — prahnennja žyty i žyty vično, ale takož je prahnennja kincja, okrim strachu i joho reversu — nadiï. Ale vse ce može zbutysja bez osobystoho bezsmertja, vono nam ne potribne. Osobysto ja joho ne bažaju i bojusja; dlja mene bulo b žachlyvo znaty, ščo ja tryvatymu dali, bulo b žachlyvo dumaty, ščo ja zalyšatymusja Borchesom. JA vže vtomyvsja vid sebe samoho, vid svoho imeni ta svojeï slavy i choču zvil′nytysja vid us′oho c′oho», — hovoryv Borches, rajem dlja jakoho bula biblioteka.