Koly ja pomyrav. Rozdumy skeptyka pro jmovirnist′ potojbičnoho žyttja

Smert′. Odnych vona ljakaje motorošnistju nevidomoho, inšych pryvabljuje zahadkovistju nezvidanoho. Same cju moral′no skladnu temu vyrišyv doslidyty Sebast′jan JUnger, uže vidomyj ukraïns′kym čytačam za knyžkamy «Plem’ja» i «Svoboda». U novij praci vin dilyt′sja osobystym dosvidom perebuvannja na meži žyttja i smerti, opysujučy svoï perežyvannja ta vnutrišni vidkryttja. Avtor šukaje pryčyny, čomu v tu krytyčnu myt′ pered nym z’javyvsja davno pomerlyj bat′ko, včenyj, ščo zavždy znachodyv racional′ni pojasnennja bud′-jakij podiï. Naslidujučy bat′ka, JUnger namahajet′sja naukovo obgruntuvaty te, ščo trapylosja z nym u reanimaciï. Pered vamy ne skladnyj naukovyj traktat, a žyva opovid′, de cikavi naukovi fakty pereplitajut′sja z filosofs′kymy rozdumamy, opysamy nejmovirnych pryhod avtora v riznych kutočkach svitu — i vse ce kriz′ šalenu napruhu vyrišal′noho momentu v žytti ljudyny.