Use niby včora

Valerij Maštakov — ne profesijnyj pys′mennyk, i sam pro ce vidverto hovoryt′. Ta pyše vin dobre: cikavo j, holovne, ščyro. Na peršyj pohljad — pro sebe, a naspravdi — pro cilu epochu, u jakij avtoru dovelosja žyty. Vin ničoho ne prykrašaje, ne perebil′šuje, ne dramatyzuje. Valerij peredaje podiï takymy, jakymy vony buly. I ce zachopljuje. U joho prostych, nevymušenych opovidannjach — žyva pravda. Same vona j pryvabljuje čytača. I zdajet′sja, Valerij Maštakov lyše po čynaje svoju rozpovid′ — poperedu šče bahato istorij.