Ty ne vpiznaješ mene

Pislja seriï motorošnych ubyvstv mynulo šist′ rokiv. Zdavalosja b, ščo žyttja JEvy narešti vladnalosja: teper u neï je sim’ja, druzi j novyj zatyšnyj dim. Ale čy vsi ïï rany zahoïlysja? Čy trahične mynule spravdi zabute, a temrjava, jaku kolys′ posijav u nij Sadivnyk, ne pustyla koreniv? Pislja rokiv spokoju tychi dni mista potryvoženi zahadkovym znyknennjam studentky. Policija vvažaje, ščo ta vtekla, ale pislja čotyr′och misjaciv daremnych pošukiv use rvučko perevertajet′sja z nih na holovu. Doky Maksym rozbyratymet′sja z vlasnym žyttjam i šukatyme vidpovidi na svoï zapytannja, Volodi dovedet′sja z’jasuvaty, ščo ž naspravdi stalosja zi znykloju divčynoju, i poborotysja za žyttja tych, koho vin tak syl′no ljubyt′.