Notatky nenavysti

Šarlotta zavždy mrijala pro myt′, koly vberet′sja u vesil′nu suknju, ale až nijak ne pro den′, koly ïï dovedet′sja prodavaty, tak i ne odjahnuvšy… Divčyna vidnosyt′ vbrannja u vintažnyj mahazyn, de u pidkladci plattja inšoï narečenoï vypadkovo znachodyt′ zapysku na blakytnomu klaptyku. «Djakuju tobi za te, ščo zdijsnyla vsi moï mriï. Tvij kochanyj, Rid». Zdajet′sja, ce najmyliše, ščo Šarlotta bud′-koly bačyla, a cej čolovik, imovirno, najromantyčniša ljudyna na sviti…