Nič iz dev’jatnadcjaty dniv

Dychaty v respiratori bulo nesterpno. Nepokoïlo vidčuttja, ščo karantyn u misti ne dlja toho, aby vberehty ljudej. CHtos′ nevidomyj dobyvajet′sja čohos′ inšoho. Til′ky — čoho? I chto vin? Kožni piv hodyny opustili vulyci strjasaje hriznyj holos iz hučnomovcja, nakazujučy vsim ne vychodyty z domu. Rozibratysja v tomu j zbahnuty, ščo robyty dali, bulo neprosto. I ni z kym poradytysja: dyvnoju stala mama, a bat′ko vzahali kudys′ znyk. Klas rozletivsja na druzky. I Natka propala. Mih by zvernutysja do Diany, ale — jak: vin že sam ïï zaihnoryv. Nebezpeka zuchvalo nasuvalasja z usich bokiv. Tryvoha zžyrala zseredyny. I vse-taky Vlad vyrišyv znajty Dianu, ščob razom rozplutaty strašnu aferu. Todi vin navit′ ujavlennja ne mav, iz kym ïm dovedet′sja borotysja j čerez ščo projty. I ne spodivavsja znajty kochannja.