CHLIBNE PEREMYRJA

ŠČo robyty, koly ne dovirjaješ navit′ najblyžčym ridnym? JAk vybyratysja z pastky, do jakoï sam sebe zahnav? Komu možna rozpovisty pro najvažlyviše, jakščo movu zlamano, a vminnja sluchaty j rozumity zalyšylosja v dovojennomu mynulomu? Podiï p’jesy «CHlibne peremyr’ja» vidbuvajut′sja vlitku 2014 roku. Istorija odnijeï smerti postupovo peretvorjujet′sja na istoriju ciloho pokolinnja, na istoriju stosunkiv miž dit′my ta bat′kamy, na istoriju zrady j nedoviry, spovnenu komičnych sliv i trahičnych sensiv, pojednuvaty jaki tak doskonalo vmije Serhij Žadan. Vijna tryvaje, i žodne peremyr’ja ne zdatne zahoïty zavdanych ran: vony j dali nytymut′, nazavždy zminjujučy žyttja ljudej, jaki zovsim ne zbyralysja vojuvaty.