Hrich na dušu

Poïzdka v selo na Žytomyrščyni zdavalasja amerykans′kij policejs′kij Salli Kondratjuk čymos′ majže romantyčnym. Ïï did Mykyta use žyttja zhaduvav ci miscja jak teplyj, prostyj svit — iz pisnjamy, jablukamy v sadu i ljud′my, ščo trymajut′sja odne za odnoho. Vona pryïchala, ščob vykonaty joho ostannju volju. I pobačyty Ukraïnu, pro jaku vin hovoryv. Ale zamist′ rodynnoho zatyšku — tilo vbytoï divčyny. Zamist′ pisen′ — movčannja. Policija ne dije. Miscevi vidvertajut′sja. I todi Salli beret′sja za rozsliduvannja. I vrešti vona rozumije: ce ne prosto vbyvstvo, a nytka, ščo vede v same serce spil′noty — do davnich obraz, nevidpuščenych hrichiv i strachu, jakyj zberihsja v krovi kil′koch pokolin′.