Mij marmurovyj muar

Poezija Svitlany Koronenko – jak irracional′na stychija, ščo pojednuje v sobi filosofs′ku hlybynu, metaforyčnist′ ta osoblyvu muzykal′nist′. Krytyky ta literaturoznavci vydiljajut′ kil′ka ključovych rys ïï tvorčoho stylju: poetesa majsterno pojednuje «vysoku» leksyku zi znyženoju, ščo robyt′ ïï virši pryrodnymy ta ekspresyvnymy. Ïï tvoram prytamanna «nevymušena muzyčnist′» ta «pružnist′ formy», ščo stvorjuje efekt «muzyky ničyjeï» abo «muzyky vitru». Poeziju Svitlany Koronenko nazyvajut′ «sribnym šamanstvom», pidkresljujučy točnist′ metafor ta mahičnu atmosferu tekstiv.Koronenko ne boït′sja buty vidvertoju z soboju, eksperymentuvaty zi slovom ta vysvitljuvaty skladni temy. Literaturne pokolinnja visimdesjatnykiv, do jakoho naležyt′ Koronenko, pryneslo v ukraïns′ku poeziju novu spovidal′nist′, ščo jaskravo vtileno v ïï «nebanal′nij intonaciï».