Pryletila lastivočka

U hrudni 1997 roku v pansionati dlja litnich ljudej hotujut′sja do svjatkuvannja Rizdva. Staryj Nikolas Leo čuje melodiju «ŠČedryka» i… raptom malo ne pomyraje vid sercevoho napadu. Čolovik na ostannij spovidi ziznajet′sja, ščo vin — zovsim ne toj, za koho bahato rokiv sebe vydavav. Joho rozpovid′ perenosyt′ nas do Kyjeva 1916 roku, de vidbuvajet′sja prem’jera lehendarnoho «ŠČedryka» Mykoly Leontovyča. Pid čas vijny ta na tli zlamu epoch pereplitajut′sja doli molodych muzykantiv, mytciv, studentiv. Ïch nadychaje muzyka, vona staje syloju, jaka zdatna zminyty žyttja, vyklykaty revnošči j zburyty nebezpečni prystrasti. «Pryletila lastivočka» — ce roman pro sylu mystectva, talant i velyku pracju, pro zločyn, neščadnist′ systemy j nevynnist′ žertvy, pro oderžymist′ i cinu velykoï ljubovi. I pro vidomu melodiju, ščo perežyla stolittja, navit′ jakščo postril obirvav žyttja toho, chto ïï stvoryv.